محمدجواد عليزاده
روز گذشته، شاهد اعتراض نمايندگان به سؤالات موهن امتحان ضمن خدمت فرهنگيان تهران درباره سيره نبوي بوديم كه در پي آن وزير آموزشوپرورش، به عذرخواهي شفاهي و قول برخورد با طراح سؤالات بسنده كرد. هرچند اين عذرخواهي هنوز مورد پذيرش قرار نگرفته، اما سكوت كساني كه مثلا در جريان نشريه دانشجويي «موج» اعتراضات گستردهاي به راه انداختند، تأملبرانگيز است.
نشريه دانشجويي «موج» كه سال 79 در دانشگاه اميركبير تهران منتشر ميشد، در يكي از شمارگان خود داستاني ذهني از ملاقات دانشجويي با امام زمان(عج) درج كرد كه مورد انتقاد همگان قرار گرفت و حتي براي آگاهي از اهانت صورتگرفته، اين داستان به صورت گسترده چاپ و توزيع شد و در راستاي اعتراض و محكوم كردن اين اقدام، چنان موجي در كشور به راه افتاد كه برخي از علما و طلاب، كلاس درس حوزه را تعطيل كردند و بسياري از دستگاهها و نهادها به محكوميت آن پرداخته، خواستار برخورد دولت و دستگاه قضائي شدند و صداوسيما آنچنان به پخش روند اعتراضات اقدام كرد كه در مدت زمان كوتاهي، سراسر كشور را فرا گرفت و همگان به دولت وقت انتقاد شديد كردند تا جايي كه پس از دستگيري نويسنده و گذشت مدتي، با درخواست رهبر انقلاب، مباحث به پايان رسيد.
اما امروز شاهد طرح سؤالات موهن درباره سيره نبوي در آزمون ضمن خدمت فرهنگيان هستيم؛ آزموني كه توسط دولت (آموزشوپرورش) برگزار ميشود و هيأت نظارت نيز بايد به آن نظارت كند.
قطعا اين پرسشها پس از طراحي، به تأييد مسئولان مربوطه رسيده و سپس چاپ گرديده و آزمون برگزار شده است، اما پس از آنكه تعدادي از فرهنگيان به آن سؤالات اعتراض ميكنند و نمايندگان مجلس از محتواي آن باخبر ميشوند و اعتراض كرده و تذكر ميدهند، وزارت آموزشوپرورش آن را محكوم و عذرخواهي شفاهي كرده و قول ميدهد با طراح سؤالات برخورد كند. موهن بودن اين سؤالات كجا و داستان آن نشريه كجا؟ اعتراضات به اين كجا و به آن كجا؟!
سكوت امروز برخي معترضان آن روز جاي بسي تأسف است! آيا امروز نبايد شاهد تكرار آن اعتراضها نسبت به پرسشهاي موهن از زندگي حضرت رسول(ص) باشيم؟ اينجاست كه ممكن است گروهي از اصلاحطلبان بپرسند، آيا آن اعتراضات، سياسي و براي تخطئه دولت وقت نبود؟ آيا سكوت امروز براي اين نيست كه در دولت نهم رخ ميدهد؛ در حالي كه «موج» نشريهاي خارج از دولت بود و طرح اين سؤالات در بدنه دولت، آن هم در حساسترين مركز آموزشي و پرورشي كشور انجام ميشود؟!
يا اعتراض گسترده آن روز سكوتكردههاي امروز، سياسي كاري بود يا سكوت امروز آنان سياسي كاري است و يا هر دو رفتار آنان. اما به هر حال توقع جامعه آن است كه با پرهيز از سياسيكاري و افراط و تفريط، با هر آنچه موجب وهن اسلام، نبي مكرم(ص)، ائمه اطهار(ع) و مقدسات اسلامي مردم ميشود، برخورد شود.
البته واكنش و پرداختن روزنامهها و رسانهها به اين موضوع نيز تأملبرانگيز است، به نحوي كه برخي از روزنامهها كه در برخي از مسائل، سينهچاكتر از علماي اسلام ميشوند، امروز يا به اين رخداد بيتفاوت بوده و خبري از آن درج نكردهاند، يا خيلي سطحي و گذرا فقط به تذكر نمايندگان و عذرخواهي وزير آموزشوپرورش پرداختهاند.
آيا ابعاد اين سؤالات به قول رئيس كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي، كمتر از چاپ كاريكاتور در دانمارك است؟
خوب به ياد داريم كه براي محكوم كردن اهانت به حضرت رسول(ص) توسط كاريكاتوريستهاي دانماركي، به حق چه اعتراضهايي به راه افتاد و همگان حتي وزارت امور خارجه، آن را محكوم كردند و چه موجي كه در دنيا به راه انداخت اما امروز تنها به يك عذرخواهي شفاهي وزير آموزشوپرورش بسنده ميشود. آن كاريكاتورها در سرزمين غيراسلامي منتشر شد و اين سؤالات در سرزمين امالقراي اسلام.
با توجه به اينكه سؤالات در بخشي از بدنه آموزشوپرورش طراحي شده و در سال پيامبر اعظم(ص)، به نظر نميرسد چندان هم بدون برنامه بوده باشد و حتي اگر سهوي هم بوده باشد، بايد يك علامت سؤال جدي روي جهتگيري انتصابات در آموزشو پرورش دولت نهم قرار داد كه چه كساني را براي اين امر به خدمت گرفته است كه در حساسترين مركز تعليم و تربيت كشور، چنين سطحي به دين اسلام و سيره نبوي مينگرند و چنين سؤالاتي را استخراج ميكنند
|