همتچنین کوله هایی که یک بند دارند باعث عدم تقارن ستون مهره ها و اختلال در توانایی طبیعی گیرندگی ضربه به وسیله ستون مهره ای می شوند

چرا دانش آموزان در موقع راه رفتن، مطالعه یا ورزش کردن و دهها فعالیت دیگر به سرعت خسته می شوند و قادر به ادامه کار نیستند؟ چرا دچار دلزدگی و بی علاقگی و حرکات بیش از حد غیر طبیعی و مزاحم می شوند. این عوارض خود به صورت یک دایره معیوب خسته را خسته تر و احتمالا رابطه فرد با محیط را دشوارتر می سازد.
علت اصلی این مشکلات را باید در طرز نشستن، ایستادن و راه رفتن و بسیاری از عادات ناصحیح وی مخصوصا حمل چیزهای سنگین مانند کیف سنگین پر از کتاب در یک دست یا آویخته بر شانه در یک طرف بدن جستجو کرد که در بدشکلی اندام نیز موثر است.
مراقبین بهداشت مدارس و اولیا و مربیان باید طرز نشستن، راه رفتن، ایستادن، حمل بار و بسیاری از عادات غلط دانش آموزان را شناسایی و به موقع برای آموزش رفتار صحیح وارد عمل شوند. وقتی کوله پشتی سنگین باشد، کودک بیش از حد پشت را قوس دار می کند یا سروتنه را به جلو خم می کند تا بتواند وزن کیف را تحمل کند، این فشار روی عضلات گردن و پشت سبب خستگی بیش از حد و آسیب می شود. همچنین کوله هایی که یک بند دارند باعث عدم تقارن ستون مهره ها و اختلال در توانایی طبیعی گیرندگی ضربه به وسیله ستون مهره ای می شوند و باعث دردهای شانه، گردن و کمر در کودکان می شوند. اگر کودک کوله را بر روی یک شانه حمل کند، برای جبران وزن اضافی آن به طرف مقابل خم می شود که این مساله درد بخش فوقانی و تحتانی پشت و کشش عضلات شانه و گردن را به دنبال دارد. علاوه بر این بند باریک برخی کوله ها جریان خون و رشته های عصبی دست ها را تحت فشار قرار داده و سبب ضعف و گزگز بازو و دستها می شود.
در مطالعه ای که کالج بسیمونز در آمریکا، در قالب یک برنامه درمان فیزیکی انجام داد، مشخص شد که بچه های دانش آموز، کوله پشتی های بیش از حد سنگین نسبت به وزنشان حمل می کردند. در این مطالعه وزن کوله پشتی 345 دانش آموز کلاس پنجم تا هشتم اندازه گیری و نسبت به وزن وی ارزیابی شد. این مطالعه نشان داد که 55 درصد دانش آموزان وزنی بیش از 15 درصد وزن بدنشان حمل می کنند.
در مطالعه دیگری در آمریکا از ناراحتی های سفتی و دردناکی عضلات گردن و صدمات درازمدت به سیستم استخوانی در دانش آموزان مدارس که بالغ بر 40 میلیون نفر هستند، صحبت به میان می آیند.
انجمن کایروپراکتیک انتاریو در کانادا، معتقد است شاگردان مدارس ابتدایی نبایستی بیش از 10 درصد وزن بدنشان بار حمل کنند و در مورد شاگردان دبیرستانی این نسبت نبایستی بیش از 15 درصد وزن بدن باشد. بنابراین یک بچه 80 پوندی نباید بیش از 8 پوند حمل کند. این انجمن در مورد انتخاب کیف می گوید: از سبک ترین جنس مثل وینیل (Vinyl) یا کاموایی باشد.
بالای کوله پشتی نباید بالاتر از شانه ها قرار گیرد باید پهنایی معادل 2 اینچ (5 سانت) داشته باشد و نباید دور بازو جمع شود، یا در ماهیچه های شانه و بازو فرورفته و روی اعصاب منطقه تاثیر بگذارد.
بندهای کمری کیف (کوله پشتی) باید بتواند 50 تا 10 درصد وزن را از روی شانه و ستون مهره ها به استخوان لگن انتقال دهد، تا فشار روی استخوانها و مفاصل و ماهیچه ها مساوی شود. دانش آموزان باید چیزهای سنگین تر را نزدیک به محور مرکزی بدن طوری که نزدیک به مرکز ثقل بدن باشد قرار دهند. کوله پشتی خیلی سنگین که خیلی پایین نیز قرار گیرد، فرد را به جلو خم کرده و فشار بیش از حدی را به پشت وارد می آورد.
برای اجتناب از صدمه به ستون مهره ها باید هر دو بند را بر دوش انداخت. برای برداشتن و پوشیدن کوله پشتی بهتر است اول آن را روی یک میز (میز تحریر) همسطح کمر قرار داده و بعد آن را به پشت خود بلغزانید.
از پیچ و تاب خوردن کوله پشتی در پشت خود بپرهیزید.
لوری تاسل، رییس انجمن کایرو پراکتورهای استرالیا نیز در مقاله ای به والدین در مورد وزن کوله پشتی هایی که بچه ها حمل می کنند، هشدار می دهد و معتقد است 70 درصد بچه مدرسه ای ها در اثر حمل بار سنگین، طراحی بد کوله پشتی ها و نحوه حمل ناصحیح آنها در معرض مشکلات ستون مهره ای قرار دارند. او معتقد است بسیاری از ناراحتی های ستون فقرات در بزرگسالان و حتی سالمندان در اثر صدمات دوران کودکی است. او می گوید ما معتقدیم بچه ها روز به روز کیف های سنگین تری به مدرسه حمل می کنند.
در مطالعه دیگری در ایتالیا به این نتیجه رسیدند که 8/34 درصد از بچه مدرسه ای ها حداقل هفته ای یک بار کیفی بیش از 30 درصد وزن بدنشان حمل می کنند و این مقدار بیش از حد استاندار است.
محققین شواهد روزافزون دردهای پشت محصلین را دلیل محکمی برای لزوم ایجاد محدودیت در وزن کوله پشتی های آنها می دانند.
طبق نظر انجمن کایروپراکتیک اونتاریو در کانادا، وزن کیف مدرسه دانش آموزان دوره ابتدایی باید کمتر از 10 درصد وزن بدنشان باشد.
یافته های این تحقیق نشان داد 12 درصد دانش آموزان مورد مطالعه وزنی بیشتر از ده درصد وزن بدن خود را حمل می کنند. این امر در مقایسه با مطالعات مشابه که در ایتالیا و استرالیا و حتی در آمریکا صورت گرفته و نشان داده شده 30 تا 50 درصد دانش آموزان مدارس ابتدایی بیش از ده درصد وزن بدنشان بار حمل می کنند. (4،5،9) درصد نسبتا پایینی بوده و نشان می دهد علی رغم شکایات مکرر والدین دانش آموزان اکثر آنها کیف های سنگینی حمل نمی کنند. دلایل زیادی نیز در این مورد می توان بیان کرد.
برنامه های درسی و روشهای آموزشی در کشور ما به صورتی نیست که نیاز به ماشین حساب یا رایانه دستی و غیره داشته باشد و برنامه های مدرسه اجازه آوردن اسباب بازی یا حتی لباس اضافی و کفش جهت تعویض وغیره را که در کیف مدرسه دانش آموزان آمریکایی یافت می شود (10) را نمی دهد.
اما از دلایل دیگر پایین بودن نسبت وزن کیف مدرسه به وزن بدن دانش آموزان در شهر همدان و اغلب شهرهای کشور را این می دانیم که خانواده ها رغبتی برای آماده سازی تغذیه نداشته و پول آن را در اختیار دانش آموز قرار می دهند و این دانش آموز است که نوع تغذیه خود را بر حسب مواد موجود در بوفه مدرسه انتخاب می نماید. اینجا نیز مراقبین بهداشت مدارس باید هوشیارانه درباره ارزش مواد غذایی به دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی شهر همدان 250 گرم و پسران دانش آموز 182 گرم بار اضافی مسلما وزن کتاب، دفتر و لوازم التحریر اضافی است که با خود به مدرسه می برند اما نکته دیگری که حایز اهمیت است این که در مقایسه بین دو جنس دانش آموزان دختر حدود 314 گرم بیش از پسران بار به مدرسه می برند و البته چون این امر درمورد میانگین وزن کیف هایی که باید طبق برنامه کلاسی به مدرسه بیاورند نیز صدق می کند. اولیای مدارس معلمان محترم باید توجه بیشتری نشان داده و در این مورد مراقبت نمایند که برنامه درسی دختران با پسران تفاوت نداشته باشد اما در مورد سن دانش آموزان می توان متذکر شد که 7 ساله ها (کلاس اولی ها) 200 گرم بیشتر از کلاس دومی ها (8 ساله ها) وزن حمل می کنند. وزن کیفی که 7 ساله ها طبق برنامه کلاسی خود حمل می نمایند نیز 116 گرم بیشتر از کیفی است که 8 ساله ها طبق برنامه کلاسی حمل می کنند. در اینجا نیز باید به والدین آموزش داده شود تا مراقب پرکردن کیف مدرسه فرزند خود باشند.