شكور اكبرنژاد در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا» اظهار داشت: نهضت سواد آموزي در حال حاضر به وظيفه خود به طور شايسته عمل نمي‌كند. نبايد اجازه دهيم سرمايه كشور به اين شكل هدر رود. در حقيقت به نظر مي‌آيد بايد نهضت سوادآموزي منحل شود و مأموريت خود را به آموزش و پرورش محول كند و براي افراد شاغل در آن راه‌حل مناسبي انديشيده شود.
وي در ادامه افزود: اكنون به حضور و وجود نهضت سوادآموزي اصلاً نيازي نيست. با توجه به نام اين حوزه بايد گفت مأموريت هر نهضتي طي يك يا دو سال و نهايتاً 10 سال بايد به اتمام برسد و نبايد 30 سال طول بكشد.
اكبرنژاد اضافه كرد: اكنون مأموريت نهضت سوادآموزي اين است كه برخي از افراد، بي‌سواد بمانند تا اين نهضت پابرجا بماند؛ متأسفانه اكنون اين نهضت براي حفظ و بقاي خود تلاش مي‌كند نه مأموريتي كه زماني توسط امام راحل به آن محول كرد. برخي از سازمان‌ها همچون نهضت سوادآموزي گرفتار اين معضل شده‌اند، در يك برهه زماني خاص جهت انجام مأموريتي خاص تشكيل شدند ولي بعد هدف، حفظ و بقاي آن سازمان مي‌شود.
اين نماينده مجلس خاطرنشان كرد: مأموريت اصلي آموزش و پرورش، پرورش دانش‌آموزاني پويا و آشنا به علم روز است، در كشورهاي توسعه يافته شاهد آن هستيم كه مردم حداقل به يك زبان بين‌المللي همچون زبان انگليسي مسلط هستند، اما در ايران علي‌رغم تشكيل كلاس‌هاي زبان در نقاط مختلف و گذراندن اين واحد درسي در دبيرستان و دانشگاه باز هم قادر به يك مكالمه ساده و كوتاه نيستيم.
وي افزود: آموزش و پرورش نبايد دانش‌آموزان را به يك كامپيوتر و دستگاه حفظ اطلاعات تبديل كند كه تنها يكسري محفوظات را در ذهن انبار مي‌كنند ولي در عمل قادر به استفاده از آن نيستند. هدف از آموزش، يادگيري و كاربرد آن در زندگي فرد است.
اكبرنژاد تأكيد كرد: آموزش‌هاي اين سازمان در جهت ايجاد خلاقيت و بروز استعداد افراد تحت آموزش نيست بلكه در جهت افزايش محفوظات ذهني آنهاست؛ نمره‌گرايي يكي از مشكلات اساسي در اين حوزه است كه بايد اصلاح شود.
وي گفت: حاجي بابايي بايد در اين جهت تلاش كند و نبايد در پيچ و خم يكسري قوانين دست و پاگير كه به درد مشكلات فعلي جامعه نمي‌خورد گير كند؛ ديركرد در پرداخت حقوق‌ها مسئله ديگري است كه بايد به طور جدي آن را پيگيري كنند. هدف اصلي و اولويت كاري وزير آموزش و پرورش بايد توجه به پرورش خلاقيت و استعداد دانش‌آموزان باشد و راه را براي رسيدن به اين مهم براي معلمان به عنوان مربيان آينده‌سازان و دانش‌آموزان به عنوان پتانسيل موجود در هر جامعه كه بايد به عرصه ظهور و شكوفايي برسند، هموار سازد.