يکي از بينندگان «تابناک» با ارسال پيامي درباره مشکلات ثبت نام اينترنتي دانشجويان پيام نور نوشت: برنامه انتخاب واحد دانشجويان پيام نور(مرکز تهران) که بصورت اينترنتي برگزار مي‌شود، بويژه براي دانشجويان کارشناسي ارشد اين دانشگاه که شهريه نجومي مي‌پردازند، عملا به يک شکنجه تمام عيار تبديل شده و اگر سري به راهروهاي مراکز دانشگاه پيام نور تهران بزنيد براحتي به صحت چنين ادعايي پي خواهيد برد. اصولا فلسفه اينترنتي کردن برنامه‌ها، ارائه سرويسهاي خدماتي بيشتر و سهولت دانشجويان در انجام بخشي از امور ثبت نام و انتخاب واحد از طريق رايانه و در منزل است، حال آنکه اشتباهات فاحش برنامه‌ريزان و ضعف مديريت عوامل اجرايي، عملا عرصه را بر دانشجويان تنگ کرده و از آنجا که تلفن‌هاي محدود اين دانشگاه هم کفاف نمي‌دهد اکنون شاهد يک عذاب واقعي روحي و رواني براي دانشجويان بينوايي هستيم که بايد چوب بي تدبيري مسئولان دانشگاه را بخورند، اين در حالي است که وزارت علوم با مشاهده اين همه رنج و عذابي که بر دانشجويان مي‌رود براحتي مي‌توانست ادامه شيوه فعلي را متوقف کند و با مکلف کردن مديريت پيام نور تهران به رعايت حرمت و شان انساني دانشجويان در فرايند انتخاب واحد، حداقل دانشجويان را از مهلکه‌اي به نام «ثبت نام اينترنتي» نجات دهد:

1) ميزان شهريه‌اي که در اين سايت درج گرديده، واقعي نيست. مثلا مبلغ پرداختي براي دانشجويان کارشناسي ارشد فراگير در سالهاي 86 و 85 يکسان ذکر شده حال آنکه دانشجويان ورودي 85 ، پارسال مبلغي حدود ده درصد کمتر از اين شهريه پرداخته اند. بواقع با اجراي اين تاکتيک هوشمندانه(!) مديريت دانشگاه پيام نور تهران، خود را ذيحق مي‌داند تا در هنگام تسويه حساب جديد، ما به التفاوت شهريه موجود را بر خلاف آنچه که پارسال خودش در جداول رسمي اعلام کرده بود از دانشجويان ورودي سال گذشته بستاند. يادمان هست که در ابتداي سال تحصيلي جاري، شخص وزير محترم علوم بارها اعلام فرمودند که در واحدهاي دانشگاهي دولتي، هيچگونه افزايش شهريه نداريم. خوب است ايشان جداول شهريه پارسال و امسال پيام نور تهران را با هم مقايسه کنند. لذاست که اين شيوه دريافت، دانشجويان را در هنگام تاييديه گرفتن از امور مالي دچار مشکل اساسي مي‌کند زيرا بر مبناي شهريه جديد، دانشجوي قديم، از همان ابتداي پارسال که وارد شده به دانشگاه بدهکار شده است. اينجاست که دانشجو قبول نمي‌کند و کارمند مربوطه هم زير بار نمي‌رود... بحث و مجادله اوج مي‌گيرد و الفاظ گوناگون رد و بدل مي‌شود. تنش عصبي و جنگ لفظي، رايجترين چيزي است که به دفعات شاهدش بوده ام. واقعا مقصر اصلي دانشجوست يا دانشگاه؟

2) روش فني انتخاب واحد و سيستم اجرايي، پيکره‌بندي صفحه و شيوه ثبت اطلاعات موجود در سايت ثبت نام، کاملا ناشيانه و مبتدي طراحي شده است. جاي تعجب است که يک مرکز علمي که دانشجويان فوق ليسانس رايانه (و احتمالا دکتراي کامپيوتر) تربيت مي‌کند چطور نتوانسته يک سايت قوي و منسجم و بي هيچ ابهامي طراحي کند؟

3) نحوه پرداخت شهريه، به گونه‌اي است که مطمئنا حرف و حديث‌هاي فراواني را برخواهد انگيخت و شک ندارم که دير يا زود شاهد موج اعتراضات دانشجويان و متعاقبا تشکيل صف‌هاي طويل دانشجويي براي تصحيح يا تاييد مدارک و فيش‌هاي واريزي در مقابل ساختمان دانشگاه(خ استاد نجات الهي) خواهيم بود. اتفاقي که فلسفه اينترنتي شدن ثبت نام را لوث خواهد کرد.

4) تقريبا هيچ کدام از تعاريف و مقررات انتخاب واحد که بايد در چارچوب مقررات آموزشي به اطلاع دانشجو رسانده شود در سايت مذکور موجود نيست واحتمالا مديريت دانشگاه پيام نور تهران قصد دارد تا در برنامه حذف و اضافه، به جرح و تعديل واحدهاي انتخابي دانشجويان بپردازد. بنابراين ايجاد ترافيک شديد و شلوغي عذاب‌آور دانشجويان در صفوف طويل و خسته کننده در روزهايي که قرار است برنامه حذف و اضافه اجرا شود، حتمي است.

5) در دانشگاه پيام نور، اساسا هيچ سقف زماني براي اعلام نمرات امتحاني دانشجويان فوق ليسانس وجود ندارد و اگر هم هست، به آن عمل نمي‌شود. از مديران دانشگاه بپرسيد که نمره امتحانات خرداد ماه گذشته چرا در مهر و آبان امسال اعلام گرديد؟ دانشجويان بايستي درسهايي را انتخاب کنند که از نمره دروس پيش نياز آن کاملا بي‌اطلاعند و اصلا نمي‌دانند که درس مذکور را قبول شده‌اند يا خير؟ اگر در آن درس مردود شوند بايد در برنامه حذف و اضافه که بعدا اعلام خواهد شد به دانشگاه مراجعه و دوباره روز از نو، روزي از نو... انگار که نحوه برنامه ريزي در اين دانشگاه به همه جا شبيه است، به غير از يک محيط دل‌انگيز آموزشي و دانشگاهي.

6) به نظر مي‌رسد که وزارت علوم که قانونا مسئول دفاع از حقوق دانشجويان به عنوان فرزندان مردم در اين دانشگاه است، در وظيفه خود تساهل مي‌کند. پيشنهاد مي‌کنم جناب وزير محترم، شخصا يک انتخاب واحد صوري انجام دهد و تمام مراحل انتخاب واحد، حذف و اضافه، پرداخت شهريه و ... را مستقيما نظارت کند تا متوجه گردند که در بخشي از نهاد تحت مديريت ايشان چه رنج گراني بر جوانان بيگناه اين مرز و بوم مي‌رود.

7) فرض کنيم شما به عنوان کسي که در برنامه انتخاب واحد اينترنتي دچار مشکل جدي شده ايد و بايد از مقررات کسب اطلاع کنيد ناچار به تماس تلفني با مسئولان واحدهاي گوناگون دانشگاه پيام نور تهران هستيد. چنين اقدامي اگر به صورت تلفني انجام گيرد که تقريبا از محالات است؛ زيرا صداي بوق اشغال، ممتد و قطع ناشدني است. اگر هم زنگ بزند معمولا کسي گوشي را بر نمي‌دارد و اگر هم اتفاقا روزي روزگاري کسي گوشي را برداشت، مطمئن باشيد که ايشان آن مسئول مربوطه که شما کارشان داريد، نيستند و شما بايد با کارشناس رشته خودتان تماس بگيريد(!).

8) فرض کنيم به خاطر همين مشکلاتي که ذکرش رفت، شما ناچار به مراجعه حضوري براي انتخاب واحد و تکميل مدارک آموزشي هستيد. اگر اهل شهرستان باشيد که برايتان خيلي متاسفم. شما يک شب زودتر بايد در مسافرخانه‌هاي حقير و بدبوي جنوب شهر اطراق کنيد تا فردا اول وقت به کارتان برسيد. صبح زود هم گرسنه و ناشتا به مرکز تهران برويد و آنگاه براي اطلاع از نمرات قبلي از طريق مرکز رايانه و درخواست اعلام نمره از مثلا سرکار خانم(ح)، مراجعه به امور مالي براي تاييد برگ ثبت نام، مراجعه به کارشناس رشته(البته اگر در دسترس باشند)، مراجعه به دايره امتحانات دانشگاه جهت اطلاع از آخرين وضعيت ليست نمراتي که توسط اساتيد محترم ارائه گرديده و ... شما با اسرار يک دنياي مخوف و صد در صد واقعي که در گوشه‌اي از اين پايتخت دودآلود جريان دارد آشنا مي‌شويد. شما نيک مي‌دانيد که نبايد بدون چرب زباني از کارمند محترم سئوالي بپرسيد زيرا يقينا برايتان گران تمام خواهد شد.
اينجاست که شما با تمام وجود به معنا و مفهوم تکريم ارباب رجوع، رعايت حرمت و قداست و شان انساني، احترام به موجوديت انسان به عنوان اشرف مخلوقات روي زمين و... پِي خواهيد برد و اگر بتوانيد خودتان را کنترل کنيد و بر مظلوميت خودتان(!) اشک نريزيد واقعا شخصيت پولادين در وجود شما نهفته است.

9) بارها ديده‌ام که دانشجويان براي يک امضاي ناقابل، پوشه و برگه در دست، طبقات را بالا و پايين مي‌روند؛ زيرا مديريت يا معاونت محترم مربوطه تشريف ندارند. يا در اتاق جلسه هستند يا در سر کلاس، مشغول تدريس. اتاق معاونت آموزشي، امور مالي، امتحانات، رايانه و مديريت، معمولا بسيار شلوغ و پر طمطراق است اما تا دلتان بخواهد در اتاق فرهنگي دانشگاه «گنجشک» هم پَر نمي‌زند. بارها ديده‌ام که در هنگام ثبت نام و انتخاب واحد يا حذف و اضافه، از نيروي دانشجويان داوطلب استفاده مي‌شود که به خاطر ناآگاهي اين بندگان خدا از مقررات آموزشي، بچه‌ها در دردسر جدي افتاده‌اند. همين طور قيافه افسرده دانشجويي را تصور کنيد که شش ماه از زمان فراغت تحصيل او مي‌گذرد اما هنوز مي‌آيد و مي‌رود و کسي نيست که راهنماييش کند که واقعا چگونه از مهلکه رهايي يابد، فقط او را بين کارمندان محترم، پاسکاري مي‌کنند. از اين قبيل صحنه‌ها را تا دلتان بخواهد مي‌توانيد ببينيد.
آيا واقعا اين مشکلات قابل حل نيست؟ .... البته هست و مطمئنا بسيار آسان است. کمي تدبير مي‌خواهد و حوصله، به علاوه يک مديريت قوي، ان‌شاءلله.